Einde relatie?

Ik heb hier geen ervaring mee maar las je berichtje en vind het wel een vervelende situatie voor je. Hopelijk krijg je antwoorden waar je wat aan hebt. En ik hoop voor je dat jullie er op een fijne en gelukkige manier uitkomen. Liefs❤️

Wat een schok als je man zoiets zegt!!! Ik heb het zelf niet meegemaakt maar zou helemaal kapot zijn... hebben jullie relatietherapie geprobeerd? Als hij zegt, er is meer in het leven, bedoelt hij dan dat ef meer vrouwen zijn? Of voelt hij zich in zijn vrijheid belemmerd door het gezinsleven? Aan dat eerste kan je niks doen maar met dat tweede zouden jullie kunnen onderzoeken hoe het beter kan....? Veel sterkte

Wat ontzettend naar en pijnlijk.... Mijn ervaring, hoe moeilijk ook: dit zit blijkbaar helemaal in hem, en jij kunt niet in hem kruipen om hem van gedachte of gevoel te laten veranderen. Je kunt alleen hem de ruimte geven om te onderzoeken wat het is dat hij nodig heeft. En als hij van jou houdt, komt hij vanzelf weer bij jou terecht.

Wat ontzettend moeilijk😔 Het lijkt erop dat hij zichzelf een beetje kwijt is? Omdat hij zegt dat hij nog wel van je houdt? Beseft hij wat een scheiding overhoop haalt? Voor de kinderen, financieel etc? Misschien verstandig als jullie eerst in relatie therapie gaan of hij met een psycholoog gaat praten. Samen leuke dingen doen, om elkaar weer wat terug te vinden vanuit de tropenjaren. Dat kan best weer even zoeken zijn..

Wat voor dingen wil hij dan nog meer in het leven? En wat maakt dat hij dit niet met jou en de kinderen kan doen? Ik neem aan dat kinderen in jullie leven, een bewuste keuze is geweest. Dat wil niet zeggen dat je het ouderschap of je relatie niet zwaar o.i.d. mag vinden, want alles verandert. Maar je leven houdt niet op als er éénmaal kinderen zijn. Maar je zult je wel moeten aanpassen en je verantwoordelijkheid moeten nemen. Daarmee wil ik niet zeggen dat hij dit niet doet of zal doen ..... maar het komt op mij wel een beetje over, alsof hij wil vluchten. Op basis van wat je hier schrijft, zou ik niet direct het einde van de relatie zien. Maar ik weet natuurlijk niet of en wat er meer speelt ..... Komt dit out of the blue of is er in het verleden wel eens eerder sprake hiervan of andere dingen geweest? Op de korte termijn zou ik kijken wat je "nu" kunt veranderen (bijvoorbeeld hij gaat een dag minder werken, ik zeg maar wat) dan kunnen jullie op de lange termijn kijken waar hij nou echt tegenaan loopt. Heeft hij professionele hulp nodig, hebben jullie dit samen nodig? Veel dingen sluipen er ook zomaar in of doe je omdat "het zo hoort". En misschien betekent dat ook wel dat jullie een tijdje uit elkaar gaan.

Nee totaal geen andere vrouwen. Ik denk dat hij veel met zich zelf is bezig geweest in de tijd dat ik met de kinderen bezig was. Niet dat hij niet met de kinderen bezig was. Hij is de beste vader. Maar denk wij als vrouw zijnde op een andere manier. Relatie therapie hebben we al gehad. Maar hij is meer van zijb gevoel zegt dit dus dan is t zo. Dat vind hij ook verschrikkelijk.

Ik denk ook dat hij zichzelf kwijt is. Maar hij is echt van zijn gevoel. En geloofd niet echt in dingen kunnen veranderen. Dat maakt het lastig. Ik denk idd niet dat hij beseft wat hij op zijn hals haalt. Hij ziet alleen op dit moment geen andere uitweg.

Dit is wel echt een lastige situatie… op deze manier verder gaan is ook geen doen. Hij zal moeten uitzoeken wat hij nodig heeft om wel tot zijn besluit te komen. En jij zal hier wat ruimte in moeten geven. Enige wat jij kan doen is goed voor jezelf blijven zorgen en zorg dat jij wel lekker in je vel blijft. Zijn rol als vader zou los van deze situatie moeten staan en dat daar zo weinig mogelijk verandering in komt.

Ach wat naar allemaal... Als jullie al therapie hebben gehad en die hielp niet en hij heeft echt het gevoel dat de koek op is... tja dan sta je machteloos denk ik. Verschrikkelijk. Je kan hem misschien nog een lieve brief schrijven waarin je je zorgen uit over de kinderen en hem vraagt het nog een jaar te proberen oid in de hoop dat hij dan toch bijdraait... maar als hij weg wil, hou je hem niet tegen. Heb je erover gepraat met zijn ouders / een vriend van hem? Misschien helpt dat nog om duidelijkheid te krijgen...

Ja dat is in mijn ogen het 'gevaarlijke' van alleen varen op je gevoel in een huwelijk. Het is ook een commitment in goede en slechte tijden. Het is ook je eigen belang en geluk soms ondergeschikt maken aan dat van je gezin. En dat bedoel ik niet als er sprake is van geweld en onveiligheid he, maar wel in gevallen van 'de koek is op'. Maar ja misschien impopulaire mening😬 Heb een hoop ellende gezien van scheidingen.. Maar ik denk dus dat je hem echt op zijn verantwoordelijk mag wijzen! En tegelijkertijd elkaar de tijd geven om die verbinding weer meer te gaan voelen.

Ik vind het appart dat hij je nog wel aantrekkelijk vind en heel veel van je houd. Dan klinkt het voor mij meer als overspannen of burn out. Als hij dan weg gaat, gaat hij je missen hoe dan ook. Wie weet komt hij dan tot inzicht dat jullie niet de oorzaak zijn maar hijzelf. Misschien voelt hij zich gevangen en opgesloten. Gevoel kan veranderen. Ik zou in dit geval proberen hem meer lucht en ruimte geven. Maar wel erop aandringen dat hij hrt alsnog een kans geeft. Doe samen dingen. Ik vind dit niet echt een reden voor scheiding. Als je nog wel van elkaar houd. Je hebt kinderen. Als er liefde is, vecht dan@

Yes zo denk ik er zelf ook over. Ik denk zelf ook dat hij in iets van een burn out zit. Hij wil me ook heel de tijd troosten. Geeft me nog kusjes enz. Heeft ook geen puf om met vrienden iets te doen. Maar zelf ziet hij dat nog niet in. Als we gaan scheiden heeft hij wat meer rust. Maar ik weet ook dat hij dag en nacht met ons bezig blijft. Dat zegt hij ook.

Ik denk er hetzelfde over hoor. Hij vindt dat gewoon echt lastig in zijn hoofd.

Nou hij vindt dat de dingen die hij nog graag wilt. Niet vanzelf uit mij komen. Daarom vindt hij ons te verschillend. Bijvoorbeeld hij houdt heel erg van oude muziek. Ik vind dat mooi. Maar meer niet. Of als we een weekendje weg gaan, ik regel het. Maar hij wil zich in de stad verdiepen. Hij zegt daar niks van op dat moment maar ik heb dat iets minder en verwacht dat het vanuit ons samen komt vloeiend. Hij vergelijkt ons ook vaak met zijn 2 beste vrienden. Dat verloopt altijd soepel etc. Maja daar hoeft hij ook geen verantwoordelijkheid aan af te leggen. Dus logisch. Het is nu een jaartje aan de gang.maar hij komt er zelf gewoon niet uit. Zijn lat ligt heel hoog.

Wat een verdrietige en lastige situatie. Misschien kan je proberen te achterhalen wat er aan jou/jullie relatie is veranderd volgens je vriend dat hij niet meer met je verder wil. De voorbeelden die je geeft lijken mij namelijk niet iets van de laatste tijd, maar van iets dat bij jou als persoon hoort en dus eerder nog geen probleem was. Als je erachter komt waar het pijnpunt zit, is er mogelijk ook nog ruimte om hier alleen of samen aan te werken. Hoe lang geleden hebben jullie relatietherapie gehad en wat was hiervoor de reden? Speelden dezelfde problemen toen ook al? Ik hoop voor je dat jullie er nog samen uitkomen! Toch klinkt het wel alsof je man hier goed over na heeft gedacht en alsof het niet uit de lucht komt vallen. Zou het helpen om een paar weken apart te gaan wonen, hem de ruimte te geven om dingen op een rijtje te zetten en daarna de balans op te maken?

Wat vervelend, te! Ik herken het wel, maar hier is het ‘n beetje andersom - ik die veel “diepgang” en interesse heb gemist en een partner die dacht “dit zijn de tropenjaren, daarna komt dat vanzelf wel goed”. Maar “daarna” was de koek, op een kruimel na, op voor mij. Te veel moeten missen en dus heel moeilijk om daar nog van terug te komen, zelfs als we daar heel veel moeite voor doen. Ik heb wel besloten om te blijven, onder heel veel voorwaarden en met nog regelmatige stevige gesprekken. Het is wel beter geworden, maar of het ooit echt goed wordt of dat het uitstel van executie is.. Ik weet het niet.

Mmmm dat zijn wel heel vage redenen... bijna elk stel heeft verschillende hobbies... en als hij zich in een stad wil verdiepen, waarom regelt hij dan geen historische wandeling met gids ipv het weekend door jou laten regelen? Deze dingen kunnen haast niet hét probleem zijn toch? Wat naar voor je dat je het gevoel hebt hem kwijt te raken en dat hij zichzelf verliest ......

Ik denk het zelff ook niet . Ik denk dat hij met van alles zit. Heeft heel vaak pijntjes al vanaf jongs af aan. Waar nog nooit iets is uitgekomen. Ik denk dat dat ook wat met je doet. Hij blijft me ook een kus enz geven voordat we gaan slapen. Het is heel verwarrend. Maja hij blijft bij dat hij rust wil van al zijn gedachtes.

Ik denk dat het pijn punt zit bij vrienden is. Die ook minder zijn gaan doen vanwege kinderen etc.. waar hij die dingen mee deed. en nu gaat hij zoeken dat hij dat bij mij mist.

Dus scheiden is niet de oplossing. Wel rust. Hoe kun je hem die geven? Het is dan hard werken voor hem en jou. Want hij moet met zichzelf aan de slag en jij dubbel werk met je gezin. Misschien hem deze berichten laten lezen ook. Hij wil niet van jullie af, hij wil rust en ruimte. Hij wil uit de situatie. Want gaat hij bij jullie weg komt hij er zelf achter dat hij daar ook niet gelukkiger van word. Ik zou wel hulp gaan zoeken hij voor zichzelf en ook samen. Is het mogelijk om hem meer alleen tijd te geven? En hoe vind hij zijn werk, hoe is de druk daar en geniet hij daar nog van. Er zijn zoveel aspecten. Probeer of je hem in de richting van hulp kan sturen. En benoem ook vooral. Ik hou van je, ik wil je de ruimte geven, ik wil voor ons gezin vechten. We kunnen hier samen uitkomen. Bedenk ook dat in elk huwelijk wel een tijd is dat het niet lekker gaat. In voor en tegenspoed. Heel veel sterkte voor jullie als gezin. Het zal voor jullie alleen moeilijk zijn.