Huis in een mindere buurt, doen of niet?

Waarom voelen jullie je niet fijn in die buurt? Een kleine tuin zou ik niet zo erg vinden, en een speeltuin naast het huis juist een pluspunt haha.

Ik heb zelf een keer een huis aangenomen dat in theorie alles goed had. Het was een prachtig appartement, alles wat ik zocht, maar ik had een negatief gevoel bij de tuin van de onderbuurman. Die was ronduit smerig. Ik heb dat gevoel genegeerd en het huis aangenomen. Daar heb ik de hele anderhalf jaar dat ik er heb gewoond spijt van gehad. 😅 Ik heb zoveel last van de onaangepaste onderbuurman gehad. Nu weet ik dat dit een N=1 verhaal is, en jouw nadelen zijn misschien wel iets minder concreet dan de aanwijzingen die ik had dat de onderbuurman een onaangepaste man was, maar ik heb zelf wel met mezelf afgesproken dat ik niet nog een keer een huis aanneem als ik er een slecht gevoel bij heb. Het enige wat ik je nog wel zou adviseren is om je slechte gevoel te onderzoeken: kun je nog op verschillende momenten in de wijk gaan kijken hoe de wijk dan voelt? Kun je proberen wat mensen aan te spreken om te vragen hoeveel overlast de speeltuin geeft? Wij wonen nu bijvoorbeeld ook naast een grote speeltuin, en ervaren daar geen overlast van. Er spelen inderdaad kinderen, maar we horen echt alleen normale speelgeluiden en geen overdreven geluiden.

Hoi, over de buurt vind ik lastig iets te zeggen maar over de speeltuin is echt geen probleem. Ik woon tegenover een grote speeltuin waar het halve dorp naar toe komt. Er zit ook een kunstvoetbalveld bij waar de wat oudere jeugd, zeker in de zomer, ook voetbalt. Het is een beetje geven en nemen maar wij hebben er echt nauwelijks tot geen last van. Ik vind het juist super fijn met mijn 3 kinderen zo’n speeltuin voor de deur. De rare vorm tuin zou mij niet zoveel schelen, als ik lekker buiten kan zitten en een beetje kan tuinieren vind ik het al gauw goed.

Gevoel volgen en wachten op iets wat wel fijn voelt. Een verhuizing is altijd intensief, en dat wil je niet te vaak in korte tijd doen (lijkt me). En je bent super veel in je huis en wijk dus moet gewoon goed voelen.

Ik ben erachter dat ik de buurt misschien nog wel belangrijker vind dan het huis🙂

Dit inderdaad. Ik zou kijken of je kan onderzoeken of je nare gevoel over de wijk terecht is. Probeer wat mensen te spreken. Echter bij twijfel had ik het persoonlijk niet gedaan. Je zegt dat jullie huidige appartement voorlopig volstaat. Ja het kan lang duren voor je weer een kans krijgt. Maar als je op een onprettige plek zit en je wil toch wat anders, zal het ook lang duren voor je weer een kans krijgt. Maar dan het verschil dat de omstandigheden een stuk minder prettig zijn. Ik heb ook ooit op een, achteraf, hele onprettige plek gewoond. En geloof me, dat wil je niet.

Dankjewel dames! In mijn eigen omgeving zijn de meningen ook 50/50. Het is helaas een wijk waar de meeste bewoners klagen over overlast van een aantal bewoners. En de speeltuin is ‘s avonds helaas een plek waar jongeren hangen. Het heeft triple glas, dus qua overlast zal je binnen niet zoveel last hebben. Het blijft lastig 😅

Ik zou liever in een minder mooi/kleiner huis wonen in een fijne wijk dan een mooi/groter huis in een minder fijne wijk… mijn ervaring is dat een fijne plek echt cruciaal is, voor jezelf en voor de kleine. Zolang een huis maar schoon/warm is en de basis op orde heeft is het vooral de plek waar het geluk in zit. 🌟

100% afwijzen. Ik heb anderhalf jaar in een vreselijke straat gewoond. Overburen die tot 2u 's ochtends in de voortuin hangen (en nee, niet één keer per maand. Drie keer per week.) Gigantische ruzie met de buurman, tot doodsbedreigingen aan toe. Kinderen die van sochtends vroeg tot savonds laat alles bij elkaar gillen. We wisten het niet. De wijk staat goed bekend maar de straat was blijkbaar berucht. Het heeft ons zoveel tranen, stress, bijna ruzies gekost. Slaaptekort. Echt een vreselijke tijd als ik eraan terug denk. Na je werk gewoon geen zin hebben om naar je eigen huis te gaan! Bij de verhuizing (we zaten 2 weken na het intrekken alweer op Funda), had ik maar 1 eis: een rustige straat. Een huis van minimaal 100m2 met een tuin en that's it. Eindstand hebben we echt de loterij gewonnen met een groot huis, grote tuin, zelfs winst, etcetera, maar vooral: we wonen aan het eind van een doldlopende straat met alleen.maar.rust. Lang verhaal kort, ik ben hier heel nuchter in; don't. Niks is zo belangrijk als je nachtrust en fijn wonen.

Hier de ervaring gehad van: prachtig groot huis in een mindere wijk. Ik ben nog nooit zo ongelukkig geweest met mijn woon situatie. Nu weer een veel kleiner huisje (we zijn van huurhuis 130m2 naar koophuis 80m2 gegaan) in een buurt die me direct aansprak en ik ben zo blij met de keuze ❤️ Als de nood niet hoog is, zou ik het afwijzen.

Zeker weten afwijzen. Er is een reden waarom locatie het meest bepalend is voor de prijs van een huis, het huis kan je aanpassen maar de plek waar het staat niet. Een slechte buurt verneukt je woongenot volledig. Liever dus een slechter huis in een topbuurt dan omgekeerd.

Voor mij is het absoluut huis < buurt! Ik woon liever in een piepklein en oud poppenhuisje in een gezellige wijk, dan in een villa in een onveilige buurt. 🫣

Wij zijn recent verhuist naar een topper van een appartement met een baby. Hiervoor woonden we in een beneden appartementje in een zeer gewilde buurt, waar ik zeer bekend ben. We waren allemaal eerste bewoners van een nieuwbouw complex. Wat een misselijke bovenbuurvrouw hebben wij gehad. Ze was echt krankjorem in dr kop. We hebben alles met dat wijf meegemaakt (politie, bemiddeling, ellenlang dossier aanmaken met geluidsopnames, dat allemaal)tot na jaren geterg van haar, ze eindelijk is verhuist. Naast het blok stond er ook een speeltuin met een voetbalkooi. Nou wij woonden aan de tegenovergestelde kant van die kooi maar elke dag kwamen tienerjongens in de zomer tot 22.30 voetballen, en geloof me dat is een takkeherrie. Ik ga nooit meer naast een speeltuin/voetbalkooi wonen. We hebben dit keer een woning kunnen bemachtigen dat wij bovenaan wonen, dus GEEN bovenburen meer.

Heb je nog een paar dagen de tijd om de beslissing door te geven? Dan zal ik aanbellen bij de buren. Aangeven dat jullie de woning aangeboden hebben gekregen en daarom benieuwd bent of zij er fijn wonen en wat zij van de wijk vinden. Mijn ervaring is dat iedereen altijd graag wat vertelt en je op die manier een goed beeld krijgt van de mensen die er wonen. En op verschillende dagen op verschillende momenten door het stuk van de wijk lopen/dwalen geeft ook een goed beeld. En verder denk ik dat het goed is om na te denken over praktische zaken voor over een aantal jaar. Zoals of er een school in de buurt zit waar je je fijn bij voelt dat je kindje daar over een aantal jaar heen zal gaan. Als het allemaal goed voelt zal ik er gewoon voor gaan. En bij twijfel en je vindt het prima om misschien over een paar jaar nog steeds in hetzelfde appartement te wonen zal ik wachten op iets waar je een beter gevoel bij hebt. Ik heb zelf jaren in een buurt gewoond met een erg slechte reputatie. En ja, er gebeurde wel eens wat. Maar over het algemeen vond ik het er erg fijn wonen!

Je gevoel zegt alles! Ik zou er zelf naar luisteren en wachten op een andere kans. De buurt kan je nu eenmaal niet veranderen...

Het is relevant te bedenken waarom je het geen fijne buurt vindt. Toen ik van Groningen naar Amsterdam verhuisde, kwam ik uiteindelijk noodgedwongen in Geuzenveld terecht. Een wijk met een slechte naam en reputatie. Ik vond het heel spannend en wilde echt niet. Maar uiteindelijk heb ik er met veel plezier gewoond en vond ik de (voornamelijk islamitische) mensen daar ontzettend warm en vriendelijk. Ik voelde me ook veilig ‘‘s avonds laat op straat. Het was echt Groningse wereldvreemdheid waardoor ik er zo tegen op keek…🫣

Haha dit herken ik wel. Ook in Amsterdam in meerdere wijken gewoond en mijn favoriet is echt by far de Bijlmer (mis het nog steeds), terwijl echt iedereen ons dat toen afraadde.

Ik heb zelf jaren in een slechte wijk gewoond. Het is dubbel vind ik. Ene kant was ik blij dat ik een huis had andere kant wilde ik er zo snel mogelijk weg. Buren opgepakt ivbm drugs, politie en ambulance zagen we iedere dag. Mijn kind liet ik niet vaak alleen buiten spelen en ik heb zelfs perioden gehad dat ik bedreigd werd. Heel leuk dus. Als je de optie hebt om te wachten zou ik het doen zo niet dan is het niet anders.

Ik zou het wel doen en een speeltuin voor de deur ideaal toch? En misschien valt de buurt best mee als je er eenmaal woont en mensen leert kennen. Waarom reageer je dan eigenlijk op een woning als je de buurt niets vind?

Ik kan je alleen advies geven over de speeltuin. Hier letterlijk een speeltuin in de voortuin, zit geen weg of straat tussen. En wij vinden dit zo fijn met de kinderen! Ze kunnen zo snel veilig buiten spelen en we hebben echt geen last van anderen!