Relatie issues & geschrokken berichtjes sm

Where do I start… Het afgelopen anderhalf jaar was een rollercoaster. Miskraam van een tweeling, direct weer zwanger, twee puberdochters die absoluut niet achter relatie (niet hun vader)/zwangerschap/verhuizen in redelijk korte tijd stonden, keizersnede, herstel, verlies van mijn moeder via euthanasietraject twee maanden na de bevalling, contract niet verlengd in verlof… En wat daar nog bijkomt is het nu bijna zes maanden borstvoeding geven (elke 3 uur) aan een flesweigeraar. Verder doet onze dochter het super, daarover weinig te klagen. Maar door dit alles zit ik er fysiek en mentaal wel echt zwaar doorheen. De puberdochters zijn inmiddels bijgedraaid wat betreft hun zusje, ze zijn er dol op! Op mijn man not so much. Sterker nog; ze zijn hem liever kwijt dan rijk. Enerzijds omdat hij, ik citeer: ‘hun leven en band met hun moeder heeft verpest’, maar anderzijds ook omdat er na de bevalling veel spanningen zijn geweest. Mijn partner heeft ADD en waarschijnlijk ook een vorm van autisme. De eerste twee kraamweken gingen in principe prima, maar vanaf dat hij weer ging werken ging het mis. Hij miste zijn dochter enorm en was daardoor obsessies hyper gefocust op haar als hij thuis kwam. Ook kon hij de ongelijke rolverdeling slecht aan in de zin van dat hij bijvoorbeeld ‘jaloers’ was op de borstvoeding en de band die hij volgens hem daardoor minder met haar kon opbouwen. Verder deed hij alle luiers, badjes, boertjes etc. noem het maar op. Ik heb echt geprobeerd om hem zoveel mogelijk te betrekken om dat gevoel weg te nemen maar de eerste maanden waren pittig. Zo kwam het bijvoorbeeld voor dat wanneer ik moe in slaap viel met de baby op het voedingskussen, hij dit voedingskussen onder mij vandaan trok omdat hij gefrustreerd raakte dat ik ‘weer met haar lag’ en hij niet. En zo nog talloze incidenten. Gedurende de afgelopen maanden is het wel wat beter geworden omdat hij steeds meer interactie met haar kreeg etc. Ander voorbeeld is dat ik drie weken na haar geboorte jarig was en hij me niet eens feliciteerde omdat hij weer boos was dat ik met haar lag te slapen. Eindstand zoveel frustratie en gezeur dat ik drie weken na mijn keizersnede op de bank lag te slapen met een baby. De puberdochters hebben deze situaties ook van dichtbij gezien wat hun band niet heeft verbeterd. Overkoepelend komen zijn irritaties en frustraties neer op impulsbeheersing en emotieregulatie. Zelfs in de week van de euthanasie van mijn moeder draaide het om zijn irritaties. Anwyway, inmiddels heb ik ook vaste contactpersonen bij het cb die me er doorheen hebben geloodst en volgen we een traject ‘Stevig Ouderschap’. Jeugdverpleegkundige vertelde me vandaag in vertrouwen dat ze het lastig vindt neutraal te blijven in onze begeleiding omdat zij en ik ‘dezelfde taal spreken’ en het bij mijn partner lastig is om hem anders te laten denken en zien dan hoe hij het in zijn hoofd heeft. Inmiddels zijn we ook individueel en zo nodig nog gezamenlijk een hulptraject gestart bij de poh, ook voor de pubermeiden. Daarnaast speelde jaloezie en overmatig alcoholgebruik van hem aan het begin van onze relatie ook een grote rol. Toen ik een punt achter de relatie zette in die tijd omdat ik dat niet toelaat in mijn leven beloofde hij beterschap en stopte hij gedurende mijn beide zwangerschappen met drinken uit solidariteit. In de tussentijd ook verloofd en getrouwd, waardoor ik hoopte dat bepaalde issues qua onzekerheden naar de achtergrond zouden verdwijnen. Op dit moment is mijn wereldje heel klein, zo zonder baan en elke drie uur beschikbaar zijn voor mijn meisje, wat ik overigens met liefde doe. In overleg met uwv verplicht ziekgemeld omdat ik nu ook niet in staat zou zijn te solliciteren of werken. Vooral mentaal. Afgelopen week kreeg ik echter via linkedin een heel leuk zakelijk voorstel van iemand die zocht op bepaalde functieprofielen. Ik deelde dit met hem uit enthousiasme en had nooit verwacht dat dit een enorme jaloezie aanval zou uitlokken. Resulteerde er uiteindelijk in dat meneer na een lange werkdag naar een tennisclub is gereden waar een toernooi was en zichzelf op een doordeweekse avond helemaal vol heeft getankt, dronken is gaan rijden en in zijn slaap heel onze bank heeft onder geplast. Godzijdank waren de oudste meiden bij hun vader, maar ik kwam ik de ochtend beneden en stapte de alcohol en urinewalm in. Ik kwam er pas achter dat het de bank was toen ik er een tijdje later zelf op ging zitten en nat was. De maat was vol voor mij en ik wilde op dat moment maar 1 ding; scheiden. Een week afstand en heel wat gezeur en discussies later ben ik bereid dit nog een kans te geven via de route van een hulpverleningstraject. Nu wilde hij dus onze dochter meenemen naar de tennis afgelopen weekend, schoonmoeder moest spelen. Ik had daar geen zin in om mooi weer te spelen en wil niet dat zij weg van mij is omdat ik dan niet beschikbaar ben als ze dorst/honger heeft. Zie de rest van mijn bericht in de reacties… 👇🏽