Akkefietje school

Hoi! Ik snap je gevoel heel goed. Ik ben zelf kleuterjuf en soms gebeuren er nou eenmaal ongelukjes of akkefietjes. Maar ik begrijp je gevoel. Ook je gevoel dat je niet “over een ander kind” wil komen “klagen”. Wat je zou kunnen doen is vragen of ze de 2 kinderen wanneer ze samen zijn wat extra in de gaten willen houden omdat je thuis signalen opvangt dat het niet altijd leuk gaat en je je hierover zorgen maakt. Hierbij kun je rustig het prikker voorbeeld aanhalen. Ze zullen het vast begrijpen! En altijd fijn als ze het dan wat in de gaten willen houden. Niks raars hoor.

Ik zou dit zeker bespreekbaar maken op school met de leerkracht. En mocht je zijn ouders kennen. Geef het dan ook even aan

Dankje, ik denk dat ik dit maar ga doen inderdaad. Ik wil eigenlijk stiekem weten of dit kindje echt meer heftig gedrag vertoont (want ik hoor meer dingen van andere ouders) of dat het gewoon toevallig wat akkefietjes waren, maar dat gaat mij natuurlijk niks aan en daardoor voelt het zinloos om het gesprek te beginnen omdat hij waarschijnlijk al onder de aandacht staat. Maar het specifieke voorval rustig benoemen is wel een goed idee ja.

Ik zou het zeker bespreekbaar maken! Ik maak uit je bericht op dat je ermee zit, wat al genoeg zegt over dat je het even bespreekbaar moet maken met de juf. En terecht, ik zou het zelfde doen😊. Niet dat alles voorkomen kan worden, maar als je niks zegt en er gebeurd de volgende keer iets 'ergers' dan denk je waarschijnlijk had ik de vorige keer dit maar gezegd zodat de juf wat beter kon opletten als ze samen zijn. Zou de veiligheid van je kindje boven het gevoel van 'kom ik klagend over' zetten, en ik denk uit je bericht te lezen dat je dat ook wil maar misschien een beetje lastig vind hoe aan te pakken..

Ik zou het aangeven bij de juf. En ook aan de ouders. Ik zou het namelijk heel graag willen weten als mijn kind zulke dingen doet

De ouders ken ik niet goed, maar ik begreep van een ander klasgenootje (heel zoet rustig kindje) dat echt altijd de pineut is bij hem dat zijn ouders hun schouders ophalen.. ken alleen het verhaal van het slachtoffer dus en dat beïnvloedt mijn beeld en zorgen misschien ook. Misschien valt het allemaal meer mee, dat probeer ik in mijn achterhoofd te houden. Maar ik zie het in ieder geval niet zo zitten om met die ouders te praten daardoor

Ouders zijn wel op de hoogte begreep ik. Maar ik ga het inderdaad nog bij de juf aangeven

Ik zou de leerkracht vragen naar hoe de wisselwerking is tussen jouw zoon en deze jongen. Wat kunnen ze daar in de klas mee doen? Misschien zitplekken anders? Er op inspelen met de weerbaarheidslessen? En eigenlijk je verhaal doen zoals je het hier doet, en vooral dat je geschrokken bent van het voorval met de sateprikker.

Zeker bespreekbaar maken, vooral met zijn ouders. Alleen de juf gaat dit lastig kunnen oplossen

Hier een kleuterjuf, ga naar de juf. Want soms gebeuren dingen waarvan wij denken dat het opgelost is maar als dat niet zo voelt willen wij dit oplossen. Ik zou vooral aangeven hoe je zoon hierop reageert, en hierover vertelt thuis. Vraag naar de situatie, wat de stappen zijn die zij volgen.

Ja hoor, je kan dat gewoon bespreken. Niet als aanval maar je wil dat ze overal van op de hoogte zijn, zodat zij weten wat speelt in de groep, welke patronen beginnen te vormen, en waar ze moeten bijsturen. Dat ze het al goed doen, betekent niet, dat ze geen hulp kunnen gebruiken. Zo’n signaal vanuit mijn kind zou ik persoonlijk zeker doorgeven.

Zou het zeker bespreken, ook als je denkt dat juf het wel weet of extra een oogje op die 2 let. Er zitten zoveel kinderen in de klas en het feit dat het andere kindje al bewust aangeeft dat hij zijn zusje pijn wilt doen, en dat al bij je eigen zoontje gedaan heeft. Is eigenlijk al genoeg reden tot. Tuurlijk kan je zoontje flink van zich afbijten, maar aangezien het andere kindje van (ik neem aan ook 4 is?) gaat dat geheid een keer goed mis. Het gedrag van het jongetje is geen normaal gedrag. In iedergeval als hij ook 4 is .. zijn gedrag komt ergens vandaan. Iemand bewust pijn doen zonder reden, valt nog niet in hún ontwikkeling en is dus iets wat ze hebben gezien, gehoord of bewust hebben meegemaakt. Aangezien ik de reacties lees denk ik aan een thuis situatie omdat ouders er nonchalant op reageren. Je zou bewust de situatie kunnen benoemen wat jouw zoontje heeft aangegeven en dat het andere kindje eigenlijk jouw zoontje bang probeert te maken met het feit dat hij zijn zusje pijn wilt doen en dat al zelfs heeft gedaan bij je zoontje zelf, bewust! Express bij je zoontje zijn oog. Ook al lijkt het voor jou als ouder zijnde lullig om te ‘klagen’ over een andermans kindje en lijkt het misschien iets kleins. Zal ik je zeggen dat is het niet. Het was nu niet in z’n oog. Maar daar doelde het kindje waarschijnlijk wel bewust op .. hand oog coördinatie met kracht is voor kinderen van 4 nog lastig van inschatting. Maar het was wel bewust gericht op z’n oog. Dit is al reden genoeg tot zorg. Wat zij er zelf mee doet als juf is aan haar. Maar als ouder zijnde zou ik wel bespreekbaar maken dat je geschrokken bent van de situatie en het gedrag van het andere kind. En als dit nog eens voorvalt je niet weet hoe je kindje reageert aangezien die goed van zich afbijt