8 Reacties
1 uur geleden
Echt een super knullig antwoord maar: op je eigen manier.
Helpt het jou om een brief naar je kindje te schrijven? Doen!
Je longen uit je lijf gillen op het strand? Doen!
Met (veel) mensen praten over hoe je je voelt? Sowieso een goed idee!
Een creatieve uiting? Speciaal kaarsje? Net waarvan jij denkt dat het helpt, dat kan je doen.
Ik heb zelf ook wat gesprekken gehad bij de huisartsondersteuner voor wat tips, dat hielp mij. Veel met mijn partner gepraat ook. Mijn miskramen waren niet zo heftig als die van jou, dus misschien passen mijn tips niet bij jouw situatie.
Ik wil je in ieder geval veel sterkte wensen, zachte handen om je te ondersteunen en hoop voor de toekomst, als je er een toe bent 💫
1 uur geleden
Allereerst heel veel sterkte. Het is een hele heftige gebeurtenis, zeker als ik jou verhaal zo lees.
Wat mij enorm heeft geholpen is heel veel erover praten en je emoties niet binnen houden. Ik praat nu met een rouwdeskundige, maar ook met mijn partner, familie en vriendinnen. Ik merkte dat wanneer mijn hormonen eenmaal weer wat terug naar ‘normaal’ gingen ik alles ook beter kon verwerken.
Sterkte met alles, je bent niet alleen 🍀
29 minuten geleden
Ik kwam er in mei 2024 achter met de termijnecho dat het hartje gestopt was met 7 weken. We hadden het al zien kloppen. Ook een heftige miskraam later die week, veel bloed verloren, ambulance, nachtje in het ziekenhuis en ijzerinfuus. Maar duurde 4 weken voordat ik me niet meer zo ziek voelde door het bloedverlies. Dit gaf ook ruimte om te rouwen. Ik vond het heel therapeutisch om het te vertellen aan naasten en dan kwamen ook hun verhalen van verlies in de zwangerschap. Dit zorgde dat ik me minder alleen voelde en zorgde voor perspectief.
Het is nog zo kort geleden, het js heel normaal dat je het nog niet verwerkt hebt.
Sterkte met je verlies en het verwerken ❤️🩹














