Pijnstilling bevalling

Twee keer een ruggenprik gehad! Bij de eerste bevalling trok ik het echt niet meer na 18 uur weeen en ik heb gesmeekt om een verlichting. Onze baby heeft hier geen duidelijke effecten van gehad. Wel wat misselijkheid na de geboorte maar dat komt vaak voor en het was een hele lange bevalling. Bij mijn tweede bevalling preventief een ruggenprik genomen. Mijn dochter heeft er ook niets van gemerkt

Ik ben trouwens echt duizend procent voor 'kijken hoe het loopt'. Ik wilde eigenlijk heel graag zonder pijnbestrijding bevallen, maar ik ben echt door een hel gegaan en ik vond de pijn echt enorm heftig (niet in het begin, maar wel na 15 uur rugweeen en nog maar 3cm hebben). Daarom de ruggenprik met beide handen aangegrepen erbij vond het fantastisch. Ik ken ook meiden die binnen 2 uur volledige ontsluiting hadden en het niet eens hebben overwogen.

Ik heb bij mijn 1ste bevalling remifentanil genomen en vond het heel fijn, ik viel ervan in slaap en als ik wakker werd van een te hevige wee drukte ik weer op t knopje en was zo weer vertrokken.

Je hebt ook nog lachgas, TENS, en zelfs VR. Zijn allemaal met minder nadelen

Ik heb eerst remifentanil gehad. Dat hielp aardig tegen de pijn, maar ook heel de kamer draaide voor mijn gevoel. Het werkte snel en kort, maar ik voelde me ook wel echt van het padje. Daarna kreeg ik een ruggenprik, dat was echt een verademing.. Ik voelde helemaal geen pijn meer, maar was wel gewoon helder. Katheter heb ik niks van gemerkt. Ik geloof ook niet dat het effect heeft gehad op de baby. Niet dat ik weet in ieder geval. Ik was heeel blij met de pijnbestrijding. Enige wat ik merkte was een paar dagen jeuk na de bevalling (van de ruggenprik), maar dat was te overzien.

Ik heb een ruggenprik gehad. Deze is de eerste keer te diep gezet en hier heb ik zo’n intense hoofdpijn van gehad en waarbij pijnstilling toen ook niet werkte. Wát een hel. Toen ze vertelden dat dit wel weken(!!) aan kon houden kon ik wel janken. Ik heb nog nooit zo’n intense hoofdpijn gehad. Uiteindelijk hebben ze dit kunnen fixen met een bloodpatch, waarbij ze je eigen bloed in spuiten in het gat wat ze te diep hadden gezet. Dit werkte gelukkig, maar gaf geen garantie. En verder dan dat konden ze er ook niks aan doen. Daarna wel goed gezet en qua weeën was het echt heel fijn. Heb nog heerlijk kunnen slapen. Maar ik kon/mocht dus helemaal niet bewegen. En doordat het dus ‘medisch’ is, moest ik de hele tijd aan CTG voor mijn eigen hartslag en die van de baby. Ik had aan beide armen infusen en ik zat ook de hele tijd aan een monitor met allerlei draden. Ik wilde heel graag op m’n zij liggen steeds, maar dat kon niet want dan werkte de CTG niet meer 🥲 Dus ik vond het echt vreselijk dat ik niet kon bewegen zoals ik dat wilde. Sorry voor het lange verhaal 🙈

Ik heb de tens gebruikt in het begin, dat was echt heel fijn. Ik kwam vanaf de 5cm in een weeënstorm terecht, en heb toen een ruggenprik gekregen. Dat was geweldig. Katheter zag ik ook mega tegenop, maar niks van gevoeld. Ik ging er in zonder plan maar wel met kennis van alle opties. Ik zou het zo weer op deze manier doen.