Vriend vreemdgegaan 11 weken zwanger

Ik heb niet hetzelfde meegemaakt. Maar wil je veel sterkte wensen in deze periode🫶

Wow! Wat heftig! Ik wens je heel heel veel sterkte in deze nare periode. En elke beslissing die je maakt is voor jou de juiste.

Ik heb het ook niet mee gemaakt maar wens je veel sterkte en denk goed wat je wil. De baby kan er niets aan doen.

Wat vreselijk van je vriend! Wat betreft jou lieve kindje, die lijkt mij het niet waard om weg te halen? Het is namelijk toch niet de baby zijn schuld? Geniet lekker van je baby want het is een een deel van jou he vergeet dat niet.

Je kan het idd zo bekijken maar sommige mensen (wat ik mij goed kan voorstellen) vinden het lastig om het ouderschap alleen te doen zonder directe steun van je partner. Het is een droom die je samen hebt en ineens word die kapot gemaakt. Dus het is idd niet de baby zn schuld maar er zijn genoeg redenen waarom je er dan zou voor kunnen kiezen om het niet alleen te doen.

Pff heel erg heftig dit. Ook niet hetzelfde meegemaakt maar wil je toch veel sterkte wensen. Mijn advies zou zijn om veel in gesprek te gaan, met je verloskundige en misschien ook een afspraak maken bij een abortuskliniek. Je kan daar altijd vrijblijvend in gesprek gaan en waarschijnlijk zal je dat wat meer richting geven in je gevoel en wat je wilt. ❤️

Daarnaast kan de partner een rol afdwingen bij de rechter en het laatste dat je wilt is deze vader in het leven van je kindje. Die jou dit onrecht heeft aangedaan. Dan ben jij wel degene die de rest van je leven moet accepteren (en neutraal moet zijn tegenover je kind) van de rol van zijn/haar vader in het leven. Dit vind ik ontzettend lastig want ik gun mijn (ex)-partner helemaal niets meer

Kun je wat meer achtergrond geven? Hoe lang zijn jullie al samen? Was de zwangerschap gepland? Hoe oud ben je? Werk je? Heb je steun van familie/vrienden? Was dit de eerste keer dat je vriend vreemdging, of past het in een patroon? Je zit nu vol emoties. Logisch. Er is je iets vreselijks aangedaan in een hele kwetsbare tijd, door iemand die je vertrouwde. Neem nu nog geen beslissing over het kindje. Je hebt nog tijd om hierover na te denken. Mijn advies is om morgen de huisarts te bezoeken. Misschien kan hij je doorverwijzen naar iemand om mee te praten, bijvoorbeeld de poh-ggz. Ook kan de huisarts meedenken en aan je voorleggen welke opties er zijn. Kun je vannacht bij een vriendin slapen? Of bij je ouders?

Ik lees in je post geschiedenis dat je al een kindje hebt. Is dat met deze man?

We zijn 1,5 jaar samen. De zwangerschap is gepland en was gelijk de eerste keer raak. Ik ben nog jong en heb een heel leven voor me, 23. Ik werk fulltime en heb ontzettend veel steun van familie en vrienden. Zij supporten mij in elke keus die ik maak, elke keuze is goed volgens hen. Vreemdgaan is nooit eerder voor gekomen (voor zover ik weet). Wel andere problematiek die hij verborgen wist te houden, maar waarbij hij mijn vertrouwen heeft teruggewonnen. Mijn partner is extreem goed in zijn woordkeuze.

Ik heb nog geen kindje. Dit is mijn eerste zwangerschap

Wat ontzettend rot zeg!! Wel heel fijn om te horen dat je omstandigheden goed zijn. Het belangrijkste is dat jij doet waar JIJ achter staat. Je bent nog heel jong dus je kan je een abortus makkelijker veroorloven dan iemand van 37 die hierna misschien niet meer zwanger kan worden. Hoe moeilijk het ook is, ik zou toch ook met je vriend/ex praten. Een relatie hoeft niet uit te gaan door vreemdgaan, Esther Perel schrijft en spreekt hierover. Tegelijk: als hij al eerder jouw vertrouwen heeft beschaamd kan je wel spreken van een patroon, dus het lijkt me voor jou haast onmenselijk om hem weer te vertrouwen. Als je dit kindje houdt, ben je levenslang met deze man verbonden, omdat jullie samen ouders zijn. Heel veel sterkte in deze rottijd ❤️

Dankjewel voor je lieve woorden. En wat je zegt klopt helemaal 🤍

Sterkte en een dikke knuffel ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Een goede vriendin heeft dit bij 9 weken zwangerschap meegemaakt en kwam erachter doordat haar vriend een SOA had overgehouden aan zijn slippertje. Zij waren al 4 jaar samen toen dit gebeurde, maar ik weet niet of dat zo veel uitmaakt in zo een situatie. Uiteindelijk heeft zij er voor gekozen om bij hem te blijven en hebben ze inmiddels nog een kindje en zijn ze al 12 jaar samen. Maar ik zag wel in haar dat het een stuk brak, wat een lelijk litteken achterlaat. Ze was diegene die moest leren leven met zijn fout en hierin moet je vooral afvragen of jij dat zou willen en kan? Ondanks dat ze drie weken nodig had om te bedenken of ze wel met haar vriend verder wilde, wist ze wel heel snel dat ze het kindje hoe dan ook wilde houden, omdat hij wel gemaakt was vanuit haar liefde. Heel veel succes in deze periode lieve meid 🤍 Mocht je willen praten, mag je me altijd berichten. Weet dat welke keuze je ook maakt, hierin geen foute keuze is.

Maar dan denk jij niet aan je kind maar aan je zelf sorry. Als jij je partner niks gunt en daardoor zijn kind afpakt. Vind ik dat wel echt heftig. Ik snap dat je gekwetst bent en dat hij misschien de grootste klootzak is he, ik wil je totaal niet ongelijk geven. Maar zo maak je je eigen kind het meest ongelukkig. En dat vind ik echt heel erg. Elk kind houd alsnog van haar/zijn papa of mama.

Heel heftig dit. Ik heb er zelf geen ervaring mee maar hoor dit wel vaker. Helaas komt het vreemdgaan tijdens zwangerschappen al te vaak voor. Dat je nu erachter ben gekomen geeft jou natuurlijk meer opties. Maar dit had ook na de geboorte kunnen gebeuren bijvoorbeeld. Vaak zie je stellen kort uit elkaar gaan na het vreemdgaan maar kiezen toch voor om het weer met elkaar te proberen. Een abortus daarentegen is niet omkeerbaar. Ik lees in je berichtje dat het wel gepland is, dus jij wilde het kind aanvankelijk ook. Ik snap dat je er niet alleen voor wil staan of een kond grootbrengen met een partner die je niet vertrouw, maar het is ook jouw kind. Uiteindelijk moet je wel de beste keuze maken voor je zelf maar laat het geen impulsieve beslissing zijn. Ga in gesprek met vertrouwde mensen om jou heen voordat je een beslissing maak.

Jeetje wat een nare reactie. TS is 11 weken zwanger, dus het gaat nog totaal niet over een kind ongelukkig maken of een kind dat van zijn of haar ouders houdt. Het gaat om een keuze voor hoe het leven van een 23jarige er uit gaat zien. Voor de rest van háár leven.

Ik reageer op een ander nare reactie. Heeft helemaal niks te maken met de topicstarter 🙄

Ik zie nu pas dat dat de topicstarter is die dat getypt heeft. Ik dacht iemand anders die al een kind heeft